"düşün, düşün ki düşün gelişsin"

Ey Genişleten, zamanları genişletiver, ne olur bizim için…
Her şey hızla akarken etrafımızdan; nehirler, yıldızlar, kadınlar ve şehirler…
sonra büyük ve haşmetli olaylar ve eşya seli içinden kayıp giderken çaresizce…
Bırakma ne olur, Ey Bırakmayan…
Biz buraya kendimiz gelmedik.

Ey bizi dünya denen bu gurbete Salan…
Dönüşümüz Sana’dır. Dönmeden önce, Sana dönmeyi ver bize.
Seni kaybetmiş olan bahtsız kişi, kimi ve neyi bulmuştur?
Ve Sen’i bulan, başka neyi kaybedebilir ki dünyada?
Bu saman çöpüne bir yol çiz ne olur.

Çok karanlık. Çok ıssız. Ve çok yol bilmezim.
Bir yol, bir yol, ne olur bir yol ver. Aydınlat lütfen,
Ey Nur’un Kendisi…Nur’un Sahibi.
Korkuyorum, ışıkları söndürenlere inat, içimde bir ışık aç ne olur…
Ey Açan, Ey Genişleten, Ey Ulaştıran…
Ey Sahibimiz, Ey Kimsesizlerin Kimsesi…

Ey Gariplerin Yoldaşı…Kapındayız işte, açmaz mısın?
Bütün kapılar Sen’i hatırlatır bizlere.
Aklını kapılara takmış şu gafil bizlere, kapılardan ve diğer bütün vesilelerden de geçmeyi ver ne olur…
Ey Geçiren, Ey İyileştiren, Ey Teskin Eden…
Önünde ağladığımız kapıları, aşmayı ver bize ne olur.
Sebeplerin önünde boşa ağlatma bizi.

Sebeplere sarılmayı, sebeplere kızmayı, sebeplerden ummayı, atlattır bizlere..
Atlamak istiyoruz bütün sebep perdelerini. Yükselt bizi Ey Yükselten…
Yükselt ki, perdeler daha fazla takılmasın bedenlerimize.

Sebepler, acı veren ısırgan otları gibi dağlarken yüreklerimizi…
Bizi sebeplere deli divane etme ne olur…
Mülkün Sahibi’ne, sebep mani olur mu?
Kaldır sebepten isteme adetimizi ne olur…
Biz sebepten değil, Sen’den istiyoruz, Sen’den umuyoruz ve ağlamalarımız ancak Sana’dır…
Ey Kaldıran, Ey Yol Açan, Ey Gördüren…
Yardım et ne olur…
Ey Ayrılıkların Yaratıcısı…

Ey Gayur…
Ey Yüreklerin Ekber Padişahı…
Ey kullarının kalbinde tek başına taht Kuran…
Ey kalplerimizdeki tüm fani sevgilileri yere çalan büyük Mani…
Ey hem aşkı var edip hem de Leyla’yı Mecnun’a yar etmeyen Baki…
Ey Arşlara ve yedi göklere sığmayıp da, kulunun kalbine Yer Edinen…
Çölümüzü kolaylaştır. Issızlığımızı ancak, Allah (c.c)’lığınla avuturuz,
Ey Allah (c.c),
Ey Rab,
Ey Kerim Zat…
Biz çok zayıfız. Ve yaralarımız çok acıyor.Biz çok kaybettik.Biz çok mağlubuz.Rahmet et lütfen.Her yanımız, en çok da kalbimiz acıyor.Ruhumuz üşüyor. Şaşkınız.Ey Şifa Veren, Ey Tabip…Bize bir ilaç, bize bir şifa, bize bir imdat ver ne olur…
Ey Hidayet Veren…

Bize hediye et ne olur; iman neşesi, tevhid bilinci, İslâm süruru nasip et ne olur.Kuşlara kanat verip uçuran, denizlere haşmet verip dalgalandıran…
Nasiplerin Dağıtıcısı…
Bizi de seç ne olur…
Bizi de affet…
Sibel Eraslan
Share

1 yorum: