"düşün, düşün ki düşün gelişsin"

İlahî !
Hamdini sözüme sertâc ettim.
Zikrini kalbime mi'râc ettim.
Kitabını kendime minhâc ettim.
Ben yoktum, var ettin;
Varlığından haberdar ettin.
Aşkınla gönlümü bîkarâr ettin.
İnayetine sığındım, kapına geldim.
Kulluk edemedim affına geldim.
Şaşırtma beni doğruyu söylet,
Neş'eni duyur hakikati öğret.
Sen duyurmazsan ben duyamam.
Sen söyletmezsen ben söyleyemem.
Sen sevdirmezsen ben sevemem.
Sevdir bize hep sevdiklerini.
Yerdir bize hep yerdiklerini.
Yâr et bize erdirdiklerini.
Elmalılı Hamdi Yazır
Share
30.5.09 | | 0 yorum

İki Mecnun Bir Leyla
Bilinmez nedir sebep, öyle arzetmiş Mevla.
Bir ülkede yaşarmış iki mecnun bir leyla.

Belli ki Hakk düşürmüş, yaraları deride.
Melul, mahsun gezerler, ülkenin her yerinde.

Onlar leyla dedikce figanları artarmış.
Leyla bunu duydukca hep onlardan kaçarmış.

İkisininde akan çeşmi kan ile yastır.
İki mecnun bir leyla, ne acayip bir iştir.

Ahali kafa yorar, arar mana bulamaz.
Belli ki leyla, mecnun, ne demektir anlamaz.

Vaktaki haber gelir zamanın sultanına.
Emir verir getirtir, mecnunları yanına.

İkisininde duyulmuş cümle ahvada adı.
Sultanın denemekmiş, mecnunları muradı.

Huzura getirilmiş boynu bükük ikisi.
Sultan bilmek istiyor gerçek mecnun hangisi.

Öyle soru sorulsun, cümle alemde duya.
Böylece çıksın artık gerçek mecnun ortaya.

İki mecnun karşıda, bakmış onlara doğru.
Hemen aklına gelmiş orada kurnaz bir soru.

Demiş: Leyla uğruna verirmisin kolunu?
Böylece bilelim gerçek mecnun olduğunu.

Birinci mecnun demiş: Kol gereksiz sultanım,
Leyla uğruna feda olsun varımla, canım.

Bunca yıllar uğruna dökmüşüm,göz yaşımı,
Kolumu bırakın uğruna kesin başımı.

Ya sen mecnun, ya senin, sevdiğin uğruna,
Kesmiş olsak kolunu gidermi ki ağrına?

İkinci mecnun bastı feryad ile figanı.
Yalvarması sarmıştı, huzurda dört bir yanı.

Yaradanı seversen bağışla gel kulunu.
Nolursun kesmeyin, o leylamın kolunu!...

Ali Şahin Sahali
Share
27.5.09 | | 4 yorum

Lâyık
Ya kitabı okumaya lâyık olmalı, ya da kitap okunmaya lâyık olmalı...
"abherî"
Share
25.5.09 | | 2 yorum

Ağlamaktan korkma gözüm
Bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. Suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı; gönülleri arıtır en kara kirinden. Madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.
Bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. Özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. Bir ateş düşünün, dumanı âh ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya…
Hayat bir mum alegorisidir hani,mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya…
Alev can ipliğini yakınca,acıdır ki,bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya…
Aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet...
Gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. Arıtır ve eritir; temizler ve gizler…
Fazilettir, diyettir…Bu yüzden denilir ki gözyaşı yiğitler kârıdır ve civanmertler vakarıdır.
Tohumu eken bilir,
Göz yaşın döken bilir,
Gül kadrin diken değil,
Çileyi çeken bilir,
Ve ey gözyaşım;
Bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git…
Bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git…
Geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git…
Bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git. Yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git…
Ve ağlamaktan korkma gözüm!..
İskender Pala
Share
24.5.09 | | 0 yorum

Anlamlı bir rubai
Ne zamana kadar hevâ ve hevesinin peşinde dolaşacak,
gerçek aşk yerine nefsinin arzusuna meyledeceksin?
Servinin gölgesine örtünü sermişsin de
servinin varlığından haberin yok; gölgede oyalanıyorsun.

-Molla Câmî-
Share
20.5.09 | | 0 yorum

Eğer
Share
19.5.09 | | 2 yorum

Nerdesin ?
Geceleyin bir ses böler uykumu,
İçim ürpermeyle dolar: Nerdesin?
Arıyorum yıllar var ki, ben onu,
Âşıkıyım beni çağıran bu sesin.

Gün olur sürüyüp beni derbeder,
Bu ses rüzgârlara karışır gider,
Gün olur peşimden yürür beraber,
Ansızın haykırır bana: Nerdesin?

Bütün sevgileri atıp içimden,
Varlığımı yalnız ona verdim ben,
Elverir ki, bir gün bana derinden,
Ta derinden bir gün bana “Gel” desin.

Ahmet Kutsi Tecer

Share
18.5.09 | | 0 yorum